اکسیژن یک دارو است و باید توسط فرد حرفه ای تجویز گردد در برخی بخشهای درمانی توافقات داخلی یا وضعیت بیمار به پرستار این اجازه را می دهد که بطور مستقل درمان را شروع کند . در ایست قلبی – عروقی ، حمایت تهویه ای با غلظتهای بالای اکسیژن باید بدون تاخیر انجام گردد.

سیستم های دسترسی به اکسیژن:

1- سیستم با عملکرد های متغیــــــر ( سرعت کم )1

این سیتستم ها جریان اکسیژن را با سرعت پائین منتقل می کنند، اگر میزان جریان دم بیمار بیشتر از جریان اکسیژن باشد، هوا از اتمسفر و از طریق سوراخهای کناری ماسک جذب می شود. این امر غلظت اکسیژن دمی واقعی را رقیق می کند. این سیستم ها نباید در بیمارانی که نیاز به غلظتهای بالای اکسیژن یا سرعت بالای اکسیژن در جریان دمی دارند استفاده شوند. سیستم ها ی دارای عملکرد متغیر شامل ماسک ساده صورتی و وسایل بینی که بطور مستقیم توسط لوله حبابی استاندارد به یک جریان سنــج اکسیژن وصـل


1. Variable performance ( Low- rate)

می شوند. چنین به نظــر می رسد که وسایل بینی توسط بیماران بهتر تحمـــل می شوند.

 

2- سیستم های دارای عملکرد ثابت( جریان بالا، وسایل غنی سازی اکسیژن ) 1

سیستم های دارای عملکرد ثابت  از قانون ونچوری2 استفاده می کنند و جریان بالای هوای غنی شده با اکسیژن را منتقل می کنند. این کار از طریق عبور اکسیژن از درون یک ورودی باریک و مخلوط کردن با هوای اتمسفر انجام می شود. غلظت اکسیژن منتقل شده بستگی به جریان اکسیژن ورودی و اندازه سوراخهایی که هوا را عبور می دهند ، دارد. کل جریان هوای ایجاد شده می تواند بیشتر از حداکثر جریان دمی که بیمار ایجاد می کند، شود .

بنابراین، این سیستم مناسب بیمارانی است که نیاز به مقدار زیاد اکسیژن و یا نیاز به غلظت معینی از اکسیژن دارند . اکسیژن منتقل شده غالباً از طریق ماسک یا ماسکهایی است که روی تیوب تراکیاستومی قــرار می گیرد.

جریان بالای هوا بایستی از طریق سیستم های آب سرد یا گرم مرطوب شود .

شروع اکسیژن درمانی :

اگر مورد اورژانسی در کار نیست مطمئن شوید اکسیژن درمانی توسط پزشک با صلاحیت و طبق دستورالعمل NMC تجویز شده است که شامل موارد زیر می باشد:

?  با توجه به تجویز و وضعیت بالینی بیمار و ترجیح خود بیماران ، مناسب ترین سیستم انتقال اکسیژن انتخاب شود.

?  برگه رضایت گرفته شده و سعی شود هر گونه اضطرابی تسکین داده شود.

?  سرعت جریان و غلظت اکسیژن تجویز شده طبق دستور پزشک و راهنمای آن وسیله تنظیم شــــود ،

?  اکسیژن تجویز شود، اطمینان یابید که بیمار راحت است.

?  تاثیر درمان را در مواقع مورد لزوم بررسی نمائید.

?  ثبت انجام پروسیجر را طبق سیاست بیمارستان انجام دهید،

 

عوارض/ خطرات :

اکسیژن قابل اشتغال است بنابراین از تماس مستقیم با روغن، گریس و الکل پرهیز شود . سیگار کشیدن اطراف سیستم انتقال اکسیژن ممنوع است .

تعداد کمی از بیماران با بیماریهای مزمن ریوی به تغییرات دی اکسید کربن خون، بعنوان یک محرک تنفسی،پاسخ نمی دهند و ممکن است به سطح پائین اکسیژن خون واکنش نشان دهند. اگر به چنین چیزی مشکوک شدید مراقبت باید طوری ارائه شود که باعث احتباس دی اکسیــــدکربن


1.  Fixed performance ( high-flow,oxygen enrichment devices)

2.  Venturi principle

نگردد، در این موارد باید با یک پزشک با تجربه مشورت کرد .

به هر حال اکسیژن تقریباً همیشه برای بیمارانی که وضعیت آنها رو به وخامت می گذارد مورد نیاز است .

 

مسئولیتهای حرفه ای : تمام پرستارانی که اکسیژن تجویز می کنند باید آموزش تائیـد شده ای را گذرانده باشند و هنگام تجویز دارو با اکسیژن نظارت شوند . افراد همچنین، مسئولند تا د انش و مهارت خود را هم در بعد تئوری و هم در بعد عملی ارتقاء دهند. پرستاران بایستی این نقش را طبق پروتکل و سیاستها و دستورالعملهای موسسه به عهده بگیرند .

Reference:

Reg.: Oxygen therapy. Nursing Times, 2005, 25 Jan. , vol.101 , No.4 .