پرستاران توانمند ایران

 معمولا فرايند جوش خوردن طبق انتظار پيشرفت مي کند عملکرد اندام به تدريج بازمي گردد و نقص دائمي احتمالي، بسيار خفيف مي باشد. در بعضي شکستگي ها عوارض خفيف تا شديد روي مي دهد که عبارتند از:

1-      عوارض ناشي از خود شکستگي شامل عفونت،تأخير در جوش خوردن جوش نخوردن، نکروز، بدجوش خوردن و کوتاه شدگي

2-      عوارض مربوط به ضايعات همراه شکستگي در ساير بافت ها شامل آسيب عروق خوني بزرگ، اعصاب، احشاء و تاندون ها، صدمات مفصل و آمبولي چربي

عفونت:

معمولا در شکستگي هاي باز و به ندرت در شکستگي بسته روي مي دهد. معمولا عفونت زخم با سرايت به استخوان باعث استئوميليت مي شود. يک عامل مهم در تأخير يا ممانعت از ‏جوش خوردن شکستگي، عفونت ميباشد در شکستگي باز بايد توسط تميرکردن فوري و کامل زخم و برداشتن تمام بافت هاي مرده و آلوده از بروز عفونت جلوگيري کرد.

درمان عفونت حاد:

1) درناژ کافي

2) تجويز آنتي بيوتيک  

3) حفرات حاوي چرک با انسزيون مناسب يا اکسزيون بافت از بين برده مي شود.

علائم خاموش شدن عفونت:

قطع ترشح چرک و پوشيده شدن زخم توسط بافت گرانولاسيون سالم

تأخير در جوش خوردن:

اگر 4-3 ماه بعد از شکستگي قطعات استخوان آزادانه حرکت کنند، احتمالا تأخير در جوش خوردگي وجود دارد. علل آن شامل:

1- عفونت استخوان - عدم جريان خون کافي به يک يا هر دو قطعه شکسته. حرکات شديد جدا کننده بين قطعات شکسته - قرار گرفتن بافت ‏نرم بين قطعات - تخريب استخوان، که بايد براي جوش خوردن استخوان زمان بيشتري بگذرد. ولي گاهي حدود 6 ماه يا بيشتر بعد از شروع درمان، به علت عدم پيشرفت روند جوش خوردن به ناچار از جراحي براي پيوند استخوان استفاده مي شود .

کوتاه شدن: ‏

علل کوتاه شدن استخوان بعد از شکستگي شامل :

1-      بد جوش خوردن مثل روي هم افتادن قطعات شکسته و يا انگولاسيون واضح آنها

2-       له شدگي يا از بين رفتن استخوان مثلا در شکستگي هاي فشاري و يا زخم ناشي از گلوله

3-      درگيري غضروف اپي فيزي در رشد در اطفال - کوتاه شدگي اصلاح نشده مي تواند باعث کج شدن لگن - اسکوليوز و در نتيجه کمر درد شود. مفصل ران در سمت مقابل در هنگام ‏ايستادن و راه رفتن در حالت اداکسيون بوده و بعدها مي تواند باعث استئوآرتريت شود  روشهاي درمان شامل بلند کردن متناسب پاشنه کفش، دراز کردن ساق پا با عمل جراحي و يا کوتاه کردن ساق پاي بلندتر توسط جراحي

آسيب عروق خوني بزرگ:

آسيب شريان مي تواند ناشي از عامل ايجاد کننده شکستگي(مثل گلوله) و يا در اثر جابجايي لبه تيز قطعه شکسته استخوان در هنگام آسيب يا بعد از آن باشد. گاهي اين عارضه نادر باعث از دست رفتن اندام مي شود.

عوارض اين آسيب عبارتند از:

انسداد به وسيله ترومبوز و انسداد موقتي ناشي از اسپاسم، ايجاد آنوريسم تروماتيک و اختلال جريان خون در ناحيه تغذيه شده توسط شريان باعث گوناگون، فلج ايسکميک اعصاب و انقباض عضلاني ناشي از ايسکمي مي شود.

مهمترين ‏موارد آسيب شرياني ناشي از شکستگي ها و در رفتگي ها عبارتند از:

1-      صدمه شريان براکيال به دنبال شکستگي يا در رفتگي آرنج 

2-      صدمه شريان آگزيلاري متعاقب در رفتگي شانه 

3-      صدمه شريان پوپليته متعاقب در رفتگي شانه   

4-      صدمه شريان پوپليته متعاقب در رفتگي زانو 

5-      پارگي شريان مننژيال مياني در شکستگي ناحيه تمپوروپارتيال جمجمه. اولين علامت آسيب شرياني در شکستگي استخوان بلند درد شديد هنگام اکستانيسون پسيو انگشتان است.درمان به طور اورژانسي و براساس نوع انسداد عروقي انجام مي شود .

‏