عوارض شستشوي معده و مراقبت هاي پرستاري از آن

پارگي مري:

پارگي مري عارضه اي کشنده ولي نادر است با رعايت نکات زير مي توان از بروز اين عارضه جلوگيري کرد.

1-از شستشوي بي مورد معده خودداري شود.‏

‏2- حتي الامکان از سوندهايي با انتهاي گرد استفاده گردد و سوندها قابل انعطاف و به اندازه کافي سفت باشد تا به راحتي از مري عبورکند.‏

‏3- لوله چرب شود.‏

‏4- از وارد کردن فشار هنگام گذاشتن لوله به مري خودداري شود.‏

پارگي مري نزد بيمار اينکه هنگام کار زياد تقلا مي کنند بيشتر اتفاق مي افتد لذا بايد قبل از اقدام به لوله گذاري از آرام بخش استفاده شود. پس از پارگي مري بيمار از درد قفسه سينه شکايت نموده و به سرعت علائم شوک (تعريق، رنگ پريدگي، افزايش تعداد ضربان قلب، کاهش فشار خون) در وي ظاهر شود. در راديوگرافي قفسه سينه آمفيزم مدياستن مشخص بوده و در گردن هنگام معاينه آمفيزم زير جلدي لمس مي شود در صورت بروز اين حادثه تغذيه بيمار از راه دهان ممنوع بوده و فقط براي مشخص کردن محل پارگي، بلع باريم هنگام راديوگرافي جايز ميباشد.‏

 

استنشاق محتويات معده:

اين عارضه نزد بيماران بيهوش رايج مي باشد با رعايت نکات زير مي توان از وقوع آن پيشگيري کرد.

بيمار را نيمه نشسته در حالي که سر کمي به جلو خم شده باشد قرار دارد به هيچ وجه به بيمار بي هوش اجازه خوابيدن ندهيد. ‏

از دادن شربت اپيکا به بيماري که احتمال دارد به سرعت بي هوش شود خودداري کنيد.‏

اگر رفلکس سرفه ضعيف شده باشد قبل از شستشوي معده با گذاردن لوله تراشه راه هوايي را حفظ کنيد.‏

قبل از شستشوي معده دستگاه مکنده را آماده کنيد.‏

قبل از در آوردن لوله معده آن را با تاکردن مسدود کنيد. ‏

واکنش ريه نسبت به موارد استنشاقي به چند فاکتور بستگي دارد که شامل حجم مواد استنشاقي، ‏pHمحلول و وجود و مقدار مواد غذايي مي باشد.

تجربه نشان مي دهد در صورتيکه ‏pHمحلول تخليه شده کمتر از 5/2 باشد عوارض مرگ و مير بيشتر خواهد بود. مايع اسيدي، ريه را آسيب مي رساند و به سرعت ريه متورم شده و خونريزي مي کند و مناطق آتلکتازي به علت کاهش فعاليت سورفکتان ايجاد مي شود. کار تنفسي زياد شده و اسپاسم برونش ايجاد مي شود.

اندازه گيري گازهاي خون شرياني اسيدوز توام تنفسي و متابوليک و هيپوکسمي نشان ميدهد استنشاق ‏تکه هاي بزرگ غذا گاهي به سرعت منجر به مرگ بيمار مي شود زيرا سبب انسداد حنجره يا تراشه مي گردد، در حاليکه تکه هاي کوچکتر موجب کلاپس يک لوب يا يک سگمان مي شود. نقش تکه هاي کوچک غذا در ايجاد آسيب ريه مشخص نيست حتي در ‏pHغيراسيدي منجر به پنوموني و خونريزي ريوي مي شود.

رفع انسداد برنش يا حنجره يکي از فوريت هاي پزشکي است و ممکن است انجام برونکوسکوپي يا لارنگوسکويي ضرورت داشته باشد. شستشوي برونش هرگز مفيد نيست در موارد خفيف تر گذاشتن لوله تراشه منجر به تحريک سرفه و رفع انسداد مي شود. خارج کردن قطعات مواد غذايي از آزردگي ريه توسط اين مواد و مواد اسيدي معده کاهش نمي دهد و فيزيوتراپي لازم است هيپوکسي را با افزايش غلظت اکسيژن هواي تنفسي مي توان اصلاح کرد ولي اگر شديد و همراه هيپوکاپنه باشد بايد تنفس مصنوعي با يا بدون فشار مثبت دو انتهاي بازدم تجويز گردد.

بهتر است با متخصص بيهوشي مشورت شود.

تجويز کورتيکو استروئيد براي کاهش ميزان آسيب در موارد استنشاق مفيد است ولي دليل قانع کننده اي جهت تأثير آن وجود ندارد. براي رفع اسپاسم برونش از داروهاي متمع کننده برونش و براي جبران کاهش حجم داخل عروقي از مايعات وريدي بايد استفاده کرد.

تا زمانيکه عفونت واضحي وجود نداشته و نوع ميکروب مشخص نباشد بايد از تجويز آنتي بيوتيک خودداري نمود

برگرفته از سایت وزارت بهداشت

‏